شهداي شوش در اين شهر گمنام هستند

شهداي شوش در اين شهر گمنام هستند

شوش ؛ پايتخت تمدن ايران زمين و پنجمين شهر مذهبي ايران در دوران هشت سال دفاع مقدس به شهرشهيدان گمنام سر زبان ها افتاد و در اين مدت سرداران و 601 شهيد را تقديم به انقلاب و نظام مقدس جمهوري اسلامي نمود .

شايد مخاطبين ما اين سئوال برايشان به وجود آيد كه هميشه در محافل گفته اند كه شوش 600 شهيد را تقديم كرده است ، پس چرا اين آمار در اين گزارش 601 نفر ذكر شده است . 600 شهيد مربوط به هشت سال دفاع مقدس مي باشد و آن يك شهيد مربوط مي شود به دوران قبل از پيروزي انقلاب اسلامي . در تاريخ 18 بهمن 1357 در خيابان شهيد دانش نبش خيابان شهيد بهشتي(بهداشت )بر اثر اصابت گلوله به درجه رفيع شهادت نائل گرديد و هيچ كس از او نامي نبرد .

اما موضوع گزارش ما پرداختن به اين شهيد نيست بلكه قصدم اين است كه به شهرداري ـ شوراي اسلامي شهر شوش ـ بنياد شهيد و امور ايثارگران ـ ناحيه مقاومت بسيج و رأس هرم سياسي شوش يعني سرپرست فرمانداري بگويم ؛ درست است كه شوش شهر شهر شهيدان گمنام است و اين را هم قبول داريم كه نام سرداران و نام آوران شهيدي همچون : شهيد چمران ـ شهيد كلاهدوز ـ شهيد جهان آراء ـ شهيد آيت ـ شهيد قندي ـ شهيد مطهري و.... مي بايست در هر شهر و روستا بر روي خيابان ها ـ كوچه ها و ميادين گذاشته شود تا نسل هاي بعدي بدانن كه شهيد چمران كيست و چه رشادت هايي داشته و ياد استاد مطهري چه خدماتي را به اين مملكت داشته است ؛ ولي آيا از خود سئوال پرسيده ايم كه چرا به سرداران و 600 شهيد شوش توجهي در نامگذاري ها نشده است ؟ آيانام سرداران شهيد حسن درويشي ـ صفر احمدي ـ سيد حسن تفاخ ـ كريم صفي زاده ـ غلامرضا حيدري ـ اسدالله سگوند ـ حسن مجديان ـ محمد صبوري فرد ـ عزيزالله نجفي ـ عبدالكريم ضمدي ـ حسن باراني ـ علي دلفي ـ علي آليگرد و... و حتي بسيجي نوجوان عبدالامير عمله نبايد بر تابلوي خيابان ها ـ كوچه ها و ميادين شهر حك شود ؟ به ياد داشته باشيم كه هر چه داريم از شهداء داريم و هر شهري نسبت به شهداي خود مي بايست امتيازهاي ويژه اي را در نظر بگيرد ولي در شوش شهدايش گمنام مانده اند . عطر افشاني ـ گلاب پاشي ـ گل افشاني و غبار رويي مزار شهداء در دهه ي مبارك فجر ـ هفته ي بسيج و يا دفاع مقدس و هفته ي دولت بسيار خوب و حركتي پسنديده است ، اما به فكر تاريخ اين شهداء نيز باشيم و با نامگذاري خيابانها به نام شهداي شهرستان شوش خاطرات شهدا را به نسل چهارم انقلاب منتقل كنيم .

هر نوجواني كه از خياباني عبور مي كند وقتي به نام خيابان و يا ميدان و كوچه اي كه نگاه مي كند ، وقتي به خانه مي رسد بر حسب كنجكاوي از والدين خود مي پرسد شهيد .... كيست كه نامش بر يك خيان گذاشته شده ؟ و پدر و مادر براي فرزندشان توضيح مي دهند ، پس بيائيم تا به ميمنت فرار رسيدن سالروز عمليات غرور آفرين فتح المبين و آغاز سال 1393 كه كمتر از 40 روز ديگر به اين روز خواهيم رسيد و راهيان نور از اقصي نقاط كشور به اين ديار مي آيند تا از يادمان هاي شهداي فتح المبين و شهيد آويني(فكه ) بازديد داشته باشند ؛ عزم خود را جزم كرده و در نامگذاري خيابان ها ـ كوچه ها و ميادين شهر به ياري شهرداري و شوراي اسلامي شهر شوش برويم .

مطمئنم آيت الله امام ( امام جمعه و رئيس شوراي فرهنگ عمومي ) سرهنگ پاسدار علي صفري (فرماندهي ناحيه ي مقاومت بسيج ) ـ سرهنگ پاسدار بهروز حسنوند(فرماندهي نيروي انتطامي) ـ رضا نجاتي (سرپرست فرمانداري) ـ مهندس زماني اصل ( شهردار) ـ الوار ( رئيس بنياد شهيد و امور ايپارگران ) ـ شريف احمدي ( رئيس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي و دبير شوراي فرهنگ عمومي ) سيد مجيد نوري زاده ( رئيس شوراي اسلامي شهرستان شوش ) ـ عبدالجليل بيلاوي(رئيس شوراي اسلامي شهر شوش ) و رزمندگاني همچون عبدالامير بشكار ـ غلامعلي باراني ـ علي سرخه ـ قاسم حاصلي و ..... با پيشنهاد من موافق هستند كه نام شهدا را مي بايست براي نامگذاري خيابان ها در نظر بگيريم . انشاءالله